фаъолияти меҳнатӣ машғул шавад. Ба хусусиятҳои фарқкунандаи муносибатҳои меҳнатӣ метавон инҳоро дохил намуд:

-муносибатҳои меҳнатӣ дар асоси шартномаи махсус (шартномаи меҳнатӣ) байни корманд ва корфармо ба вуҷуд меоянд;

-хусусияти шахсӣ доштани ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳои корманд, ки ӯҳдадор аст бо истифода аз қобилияти меҳнатии худ дар фаъолияти истеҳсолӣ ё дигар фаъолияти корфармо иштирок намояд;

-ӯҳдадории корманд барои иҷрои кори пешбининамудаи шартномаи меҳнатӣ аз рӯи ихтисос, тахассус ё вазифаи муайян (вазифаи меҳнатӣ);

-иҷрои функцияи меҳнатии корманд аз ҷониби корманд дар шароити меҳнати коллективӣ амалӣ карда мешавад, ки тобеияти субъектҳои муносибатҳои меҳнатиро ба қоидаҳои дохилии меҳнат, ки аз ҷониби корфармо муқаррар шудааст, талаб мекунад. Инчунин, маънои ба фармонҳо ва дастурҳои корфармо, коллективии ӯ (шӯрои директорон, раёсат ва ғайра) тобеъ будани корманд ё мақомоти иҷроия (мудир, директор ва ғ.) -ро дорад;

-хусусияти ҷубронии муносибатҳои меҳнатӣ, ки дар посухи корфармо ба корманд дар иҷрои вазифаи меҳнатӣ зоҳир мешавад, ҳангоми мунтазам додани музди меҳнат;

-вазифаи корфармое, ки меҳнати кормандро истифода мебарад, барои фароҳам овардани шароити солим ва