Публитсист мисли устод С.
Айнӣ саҳнаҳоро муассир ва ҷолиби диққат баён мекунад. Дар наздикии соҳили Одер зимни як амалиёти муштарак «…
душманон, ки ба оташфишонии разведкачиён андармон буданд, баталион фурсатро ғанимат дониста, ба ҳамла гузашт. Д. Ҷўраев омадани ҳамяроқони худро дида натавонист: вай аз таркиши фаустпатрон захмӣ шуда, аз ҳуш рафта буд». Муносибату масъулияти қаҳрамонҳои очеркҳои “Қаҳрамони халқи тоҷик Темурмалик” ва “Аз Кофарниҳон то Одер” барои дигарон намуна, роҳнамои зиндагӣ ва фарди поктинату хирадпеша шинохта мешаванд, зеро онҳо ҳамеша дар андешаи ҳимояи Ватан ҳастанд.
Дарвоқеъ, барои ташаккули маҳорати эҷодӣ, маърифати падидаву рўйдодҳои иҷтимоӣ ва шинохти асолати миллии ҳар фарди худогоҳ публитсистикаи ҳам устод С. Айнӣ ва ҳам Б.
Муртазо лоиқи омўзиш ва пайравист.