Аз тозию турк хӯрда шамшер,
Мо даст ба рӯи худ задастем.
Гардонда зи ёру ошно рӯ,
Мо душмани хешро парастем.
Гаштем чӣ ошнои душман?
Чун душмани ошно шудастем?
Дар моҳу ситора чодари кист?
Аз доми бало чӣ мо нарастем?
Бар гардану дасту пои худ мо
Ҳай банди ситам таранг бастем.
Мурдем ҳазор сол дар ғам,
Фарёд, чӣ гуна беғам астем?

Дар синаи мо ғам аст бисёр

Дар синаи мо ғам аст бисёр,
Дар дидаи мо нам аст бисёр.
Бисёр кам аст дидани ту,
Дар дидаи ту кам аст бисёр.
Бисёр кам аст рӯи ширин,
Ҳай пушт паси ҳам аст бисёр.
Бисёр ғами дил аст моро,
Ӯро ғами ишкам аст бисёр.
Бисёр сари баланд шуд кам,
Эй дӯст, сари хам аст бисёр.
Бисёр зананд н-одамон, вой,
Фарёд, ки одам аст бисёр.
Сӯҳроб ҳанӯз хунфишон аст,
Чоки дили Рустам аст бисёр.
Охир, чӣ балост? Бин ситамро,
Эй, бар сари мардум аст бисёр.
Базми ту ҳамеша гарму моро
Аз дасти ту мотам аст бисёр.
Дар чашми қалам намонда ашке,
Ногуфта ба дил ғам аст бисёр.