ТАҚДИРИ МО

Чист ёрон ин ҳама тадбири мо,
Зиндагонӣ чист дар тақдири мо?

Боғи умри мо чӣ гулҳо парварад,
Бигзарад ҳар чиз аз тасвири мо.

Ин ғизолон дар бари кӯҳ хушхиром,
Мепарад кӯҳе ба кӯҳ нахчири мо.

Дар баҳорон бӯйи ҳар як гул хуш аст,
Аз ҳама волотарак мағҷири мо.

Меваҳо аз боғҳо бас хӯрдаем,
Мевае беҳ нест аз анҷири мо.

Роҳгум дар кӯчабозори худем
Дастгирӣ мо бишав, эй пири мо.

Чанд месӯзӣ ту моро, эй санам,
Кун ҳазар аз нолаи шабгири мо.

ЯК ДАМ БИЁ

Ҳай доманафшон меравӣ, эй гул ба домони замин,
Аз рафтанат сарсабз шуд ин боғу бӯстони замин.

Ҷон медиҳам дар ишқи ту, хун мехӯрам аз рашки ту,
Монанди гул бишкуфтаӣ рӯи гулистони замин.

Як дам биё биншин барам, савдот дар дил мебарам,
Хуш мехиромӣ, эй нигор ҳамчун ғизолони замин.

Имрӯзу фардо бигзарад, ин шӯру ғавғо бигзарад,
Ин дам ғанимат мешумар, ҳастем меҳмони замин.

Як рӯз мо ҳам меравем, аз рӯйи дунё бигзарем,
Ҷони ману ту мешавад пайванд бо ҷони замин.

Эй ҷони ман, ҷонони ман, эй дарду эй дармони ман,
Эй кош, бошӣ доимо хурсанду хандони замин.

Ишқат маро девона кард, аз хеш ҳам бегона кард,
Ҷавлонгаҳат бошад, санам, ин саҳну майдони замин.