УМЕДИ ДИЛ

Уммеди дили шикастаармони манӣ,
Маҳпораи осмонию ҷони манӣ.

Эмин зи азоби рӯзгорат бинам,
Доруи муҳаббатию дармони манӣ.

Аз нози нигоҳи ту дилам сер нашуд,
Зеро ту гули зи дида пинҳони манӣ.

Имрӯз маро умеди фардои ту бас,
Ёдовари чашми чор дар хони манӣ.

Ҳусни ту биҳиштӣ аст дар олами ман,
Афсонаи ҷовидони даврони манӣ.

Мафтун ба ду чашми обии содаи ту,
Дунёи фиребоии имони манӣ.

Имрӯз, ки синареши ҳиҷрони туям,
Оё ту ҳам, эй нигор, пазмони манӣ?
МЕҲРОБИ НАМОЗ

Меҳроби намози ман туӣ, ту,
Ҳам маҳрами рози ман туӣ, ту.

Ҳусни ту биҳиштӣ аст, ҷоно,
Рангинии сози ман туӣ, ту.

Имрӯз, ки синареши ҳаҷрам.
Насрингули нози ман туӣ, ту.

Исёни дилам садои меҳр аст,
Ганҷинаи бози ман туӣ, ту.

Осоиши қалби ман, куҷоӣ?
Таскиндеҳи ози ман туӣ, ту.

Тӯтии забони ишқ гӯёст,
Боз о, ки ниёзи ман туӣ, ту.

Бесабраму интизори васлам,
Оғози намози ман туӣ, ту.