Ту сангиндил машав ҳаргиз, азизам,
Табибам шав, ки умре ман маризам,
Ба фарёд омада ин синаи танг,
Зи дасти бедилон ман дар гурезам.

Зи гул пай бурдаам танҳоии ту,
Гули зарди туву яктоии ту.
Бимон гулҳои армонат шукуфанд,
Ба сони он гули зебоии ту.

Нишаста рӯ ба рӯ бо амри тақдир,
Ду ҷуфт ахтар барои ҳалли тадбир.
Сукути хилвати шабро шикаста,
Сухан мегуфт ду ишқи ҷаҳонгир.

Нигаҳҳо роз гуфтанду ситоиш,
Буданд аз рӯйи эҳсон дар навозиш.
Ман аз ту дилгарону саргаронам,
Ту бо ман кай кунӣ, эй дӯст, созиш?
Дили дардошно сероби ишқ аст,
Сару савдои ӯ меҳроби ишқ аст.
Худовандо, ба умраш ишқ зам кун,
Ки савту созаш аз мизроби ишқ аст.

Ҳаво сарду замин сарду замон сард,
Дили дардошнои ман пур аз дард.
Намедонам чӣ сон бедард гардам,
Саропо дарди дарду сарди сардам.

Дилам месӯзаду сӯзам ниҳон аст,
Замиру рози мармузам ниҳон аст.
Дилам маккориеро хуш надорад,
Зиёям, зӯри фирӯзам ниҳон аст.

Гули моҳи раҷаб, ту нозанинӣ,
Гули нашкуфтаи рӯи заминӣ.
Агар васфат кунам моҳу шабу рӯз,
Маро ту оламӣ, чархи баринӣ.