ЭЙ ЁРАКИ ДАРВОЗӢ

Эй дилбари таннозам,
Бо нози ту менозам,
Аз сӯзи фироқи ту,
Месӯзаму месозам.
Эй ёраки дарвозӣ,
Беҳуда чӣ менозӣ
Хушдоре агар дорӣ,
Саргашта чӣ месозӣ.
Чун мурғи шабовезам,
Гулбоғаму гулрезам.
Бо гармии оғӯшат
Чун атр даромезам.
Эй ёраки дарвозӣ,
Боз о ба ҳамовозӣ.
То чанд маро охир
Дар сӯзиву бигдозӣ.
Чашмам ба раҳат чор аст,
Аз ҳаҷри ту бемор аст.
Беҳуда маранҷон дил,
Ин дил, ки вафодор аст.
Эй ёраки дарвозӣ,
Омодаи парвозӣ.
Бо ноз ба сӯям о,
Ту розиву ман розӣ.
ШУКРОНА

Шукронаи ту дорам,
Хатлони Тоҷикистон.
Сӯи ту саҷда орам,
Эй, ҷони Тоҷикистон!
Аз файзи нури Раҳмон
Обод гашта Хатлон,
Нерӯ гирифта ин дам
Бозуву дасти деҳқон.
Аз дидаҳо ниҳон нест,
Як кӯҳ аз намак пур.
Хони кушода дорам,
Халқе ҳама намакхӯр.
Аз хоку оби Эрон
То хоку оби Хатлон.
Бинҳуфта сад хаёле
Чун дар замири инсон.
Мон, ки туро бинозам,
Кӯлоби роздорам,
Дар синаи пурармон,
Сад гуна соз дорам.
Шукронаи ту дорам,
Кӯлоби бостонам.
Сӯи ту саҷда дорам,
Эй шаҳри достонам.