Дар кунҷи дили шикастаам шеъри таре
Бо ёди пур аз хумори ту дард шуда,
Гулдухтари нозанини ту модар шуд,
Ду шаҳписари азизи ту мард шуда...

Тафсири тамоми умри ман ишқи ту шуд,
Гулҳои муҳаббат ба раҳам коштай.
Лабханд бизан, ки ханда зебандаи туст!
Ин ҳарфи ту буд..., дӯстам доштай...