Як замоне гуфта будӣ,
Сурататро ман ба зери куллиёти шоирон
ҷо кардаам,
Хуб донистам, к-аз ин пас,
Бори вазнини бузургонам ба дӯш аст,
Ман надонистам, ки тақдири қаламрон,
Ҳамчу нақши рӯи дафтарҳо сиёҳ аст,
Гарчи шоир бегуноҳ аст...

Хуб, бигзорем инро...
Аввалин ҳарфе, ки мегӯям ман андар остонат,
Ё илоҳ аст,
Дӯст, эй дӯст,
Хонаи ту хонақоҳ аст,
Аз хати сабз
Рӯи пурнури ту Қуръони нигоҳ аст.