Вобаста ба муҳлати истифодабарии дороиҳои корхона ба намудҳои зерин тақсим карда мешаванд:

дороиҳои ғайригардон ё доимӣ — захираҳое, ки барои истифодаи дарозмуддат гирифта шудаанд (воситаҳои асосӣ, дороиҳои ғайримоддӣ, маблағҳои гузошташудаи дарозмуддат ва ғ.). Дороиҳои ғайригардон фасли I-и дороиҳои тавозунро ташкил медиҳанд.

дороиҳои гардон ё дороиҳои ҷорӣ, воситаҳои гардон – захираҳое, ки бо мақсади муддати муайян дар давоми давраи муқаррарии истеҳсолӣ ё як сол истифода бурдан гирифта шудаанд. Дороиҳои гардон фасли II-и дороиҳои тавозунро ташкил медиҳанд.

Уҳдадориҳои корхона (манбаъҳои маблағгузорӣ) аз рӯи мансубияташон ба намудҳои зерин ҷудо карда мешаванд:

сармояи худӣ. Андозаи сармояи худии ширкат дар фасли III-и тавозун «Сармоя ва захираҳо» нишон дода мешавад. Моддаҳои фасли III таркиби воситаҳои худии ташкилот, масалан, андозаи сармояи оинномавӣ (эълоншуда), сармояи изофа (ки дар натиҷаи бозарзёбӣ кардани фондҳо пайдо мешавад), андозаи фонди гирдомадаи тақсимнашуда ё зарарро инъикос мекунанд.

сармояи қарзӣ. Сармояи қарзӣ ба уҳдадориҳои дарозмуддат (беш аз 1 сол) ва кӯтоҳмуддат ё худ уҳдадориҳои ҷорӣ ҷудо карда мешавад. Уҳдадориҳои дарозмуддату кӯтоҳмуддат мутаносибан дар фаслҳои IV ва V-и тавозун нишон дода мешаванд.

Аз дидгоҳи имконияти истифодаи «бехатар» дар давоми муддати дурудароз (асосан барои маблағгузорӣ намудани дороиҳои ғайригардон), уҳдадориҳои дарозмуддат ба сармояи худӣ баробар карда мешаванд ва якҷоя бо он сармояи гузошташударо ташкил медиҳанд. Сармояи гузошташуда барои мақсадҳои таҳлил ҳисоб карда шуда, дар тавозуни ибтидоӣ чун фасли алоҳида ҷудо карда нашудааст.

Принсипи асосии баҳисобгирии муҳосибӣ баробарии андозаи умумии дороиҳову уҳдадориҳо мебошад, ки онро бақияи тавозун меноманд. Бо истифода аз маълумоти дар боло овардашуда, онро чунин навиштан мумкин аст:
Асъори Тавозун = Ҳамагӣ Дороиҳо = Ҳамагӣ Уҳдадориҳо = Дороиҳои ғайригардон (доимӣ) + Дороиҳои гардон (ҷорӣ) = Сармояи худӣ + Сармояи қарзӣ = Сармояи гузошташуда + Уҳдадориҳои ҷорӣ