Одак то саҳар меборид, гумбуроси раъд нимишабӣ ҳам аз дур ба гӯш мерасид. Едигей аз ин садоҳо чанд бор бедор шуд ва ҳар дафъа тааҷҷуб мекард: дар соҳили баҳри Арал ҳар шаб раъд меғуррид, вале касе бедор намешуд. Шояд сабаб ин бошад, ки ба раъду барқи доимӣ одат карда буданд. Дар ин ҷо чашмонаш пӯшида бошад ҳам, ҳис мекард, ки шӯълаҳои барқ аз даштҳои дурудур то ба ин ҷо расида, тез-тез чашмакзанон ба тирезаҳо акс меандохт.

Едигей Бӯрони ҳамон шаб хоб дид, ки боз дар майдони ҷанг асту зери гулӯлаборон мехобад. Аммо гулӯлаҳо бесадо меафтоданду тарқишҳо хоки сангарҳоро ба мисли абрҳои сиёҳ ба осмон мебардоштанд ва он абрҳо дар ғояти сустӣ ва душворӣ ба замин боз менишастанд. Яке аз он тарқишҳо ӯро ба ҳаво бардошт ва ӯ муддати мадиде пас меафтод, дар ҳоле ки дилаш қариб аз тапидан мемонд, ба партгоҳи ҳавлангезе меафтод. Сонӣ онҳо ба ҳуҷум гузаштанд. Онҳо — сарбозони шинели хокиранг дар бар, ки барои ҳамла ба по хестанд, хеле бисёр буданд, лекин қиёфаҳошонро аз ҳамдигар фарқ карда намешуд, гӯё худи шинельҳо автомат дар даст пеш медавиданд. Ва даме, ки шинельҳо «ура!» гӯён фарёд кашиданд, дар сари роҳи Едигей Зарифа пайдо шуд. Вай аз борон саропо тар шуда буду пайваста механдид. Манзараи аҷибе: куртаи чит дар бар дошт, гесувонаш парешон буданд, аз сару рӯяш оби борон мешориду худаш беист механдид. Едигей фурсат надошт, ки бозистад, дар ёд дошт, ки ба ҳуҷум меравад. «Зарифа, чаро ин хел механди? Ин хосият надорад» — гуфт Едигей. «Ман нахандидаам, ман гирья карда истодаам» — ҷавоб додааст Зарифа ва дар зери селоби борон ҳамчунон механдидааст.

Рӯзи дигар Едигей мехост хобашро ба Абӯтолиб ва Зарифа бигӯяд. Вале аз раъяш баргашт, ба назараш нохуш менамуд хобаш. Хотири одамонро парешон кардан чӣ лозим...

Пас аз он борони фаромӯшношуданӣ мавсими гармо дар Сари Озек ба охир расид ё, ба қавли Қазонқоп, лутфу марҳамати тобистон тамом шуд. Баъзе рӯзҳо ҳаво гарм мешуд, лекин на ба он дараҷаи тоқатшикан. Ҳавои форами мавсими оғози тирамоҳ барқарор гардид. Бачаҳои бӯронӣ ҳам аз ранҷи гармо раҳоӣ ёфтанд. Садоҳои хушҳолонаи онон аз ҳар гӯша шунида мешуд.

Дар яке аз ин рӯзҳо аз Кумбел хабар доданд, ки ба