Пули нақд дар кафи дастони туст.
Ту, Фуро, танбалу ноўҳдабаро ҳастӣ. Чӣ супорише ки ба ту додам, баҳона оварда, иҷро накардӣ, аз ин рў ба ту дуои бади яҳудиёнро раво мебинам: «Писарам, ба маош гирифтор шавӣ!» Аз маош то маош интизор шуда гардӣ. Бирав, омўзгори бачаҳо шав!
Ба ҳамаатон ҷавоб, - гуфт яҳудӣ ва ба тарафи фарзанди хурдӣ ишорат кард, ки – ту ист, барои ту супориши махсус аст.
Писарон ғайр аз Эмил ҳамагӣ аз пайи кори худ рафтанд. Яҳудӣ ба тарафи ў муроҷиат карда гуфт: - Ту, писарам, бисёр зираку боҳуш ҳастӣ. Аз ин рў барои ту супориши махсус ва пурмасъулеро месупорам. Ту бояд барои миллати бузурги яҳудиён хизмат кунӣ. Аз ин рў ба мамлакатҳои мусалмонӣ рафта, риш монда, салла монда, мулло мешавӣ. Нозукиҳои дини исломро омўхта, тамоми ояту ҳадисҳои мусалмононро аз худ мекунӣ, махсусан, воизӣ ва хушсуханиро машқ мекунӣ. Муридони зиёдеро дар гирдат ҷамъ мекунӣ. Дар ягон масҷид муллоэмом мешавӣ. Вақте ки ба боварии ҳама даромадӣ, баъд ба кори асосӣ сар мекунӣ. Аз худат ҳадисҳо бофта, тафриқа меандозӣ. Ин мусалмонони ҷоҳилу нодон чандон ақл надоранд. Чанд фикрҳои муқобили якдигарро дар байни мусалмонҳои мутаассиб ва камсавод роҳандозӣ мекунӣ. Мазҳаби наве бо номи нав ва пурмаъно месозӣ. Чи қадар мазҳабҳо байни мусалмонон бештар бошанд, онҳо якдигарро бештар хоҳанд кушт. Коре кардан даркор, ки мусалмонон ҳеҷ гоҳ ба худ наоянд ва доим дар ҷанг бошанд. Ба ин восита мо метавонем, бисёр мақсадҳои худро дар амал ҷорӣ намоем.
Аз ин пас номи ту Эмил не, номи ту Абдулэмил, рав, мулло шав, тафриқа андоз ва ба миллату зоти яҳудиён хизмат кун. Барори кор, Мулло Абдулэмил!
«СССР»\5.03.09

Иисус Воскрессе!

Ҳар кӣ ба ихлос қадам мезанад,
Исии вақт аст, ки дам мезанад!
Низомии Ганҷавӣ
Соли нави 89-сола муборак!
Воқеият болотар ва пештар аз афкори мост. Одамон низ ҳамроҳ бо воқеият қадам мезананд. Касе воқеиятро ба назар намегирад, мисли қаиқронест, ки дар рўди тезҷараён ба муқобили об бел мезанад, вале қадаме ба пеш рафта наметавонад ва дар ниҳояти кор ҳам қаиқ аз даст медиҳаду ҳам даст аз ҷон мешўяд. Воқеият ғолиб аст. Воқеияти Соли навро ҳанўз хело барвақт, аниқтараш баъди Инқилоби Бухоро (1920) барои мо созмон доданд.