Оташ дар хонаи қадим
Китоби мазкур асари бадеӣ буда, романи нависанда Мирзонасриддинро дар бар мегирад. Дар он рӯйдодҳои муҳими зиндагӣ ва таассуроти таърихӣ ба риштаи тасвир кашида шудаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 12 октябри 2026 · 613 саҳифа
ҚиссаАдабиёт
Аз аввал хондан- Оқибати кори хӯҷаин чӣ шуд? Мурд ё не?- савол дод кадоме.
- Оқибати кори вай ба ману ту дахл надорад, - Манучеҳр оташро худаш кашиданӣ шуд. Аммо оқибати кори рафиқамро медонаму ки вай тиру шамшер асар намекунад. Ҳатто тири дайду дилу гурдаи та омадан намекунад.
- Ҳикояи хуб, - гуфт Семёнов нигаҳашро аз Манучеҳр наканда, - дилам шуд. Лекин ваъдаи аспи хатлиро фаромӯш накун.
Руднев ҷониби Манучеҳр истеҳзо кард: - Мирзоев, ту аввал ба старшина асп ёб.
- Дар ҷои мо старшина харсавор мегардад.
- Наёфтӣ, аспи худатро мегирам.
- Аспи вай аҷали муаллақ аст. Аз санги ӯч ҳам мехӯсад, - гуфт Загоро аз ҷайбаш дафтару қалам гирифта аз Манучеҳр пурсид.
- Боз ҳамин гуна ривоят медонӣ? - Вай агар ривояте шунавад, ба даф нависад, ёддошт мекунад.
- Мо китобе дорем “Маснавӣ” ном, ки саршор аз чунин ривоёту че олӣ аст.
Чернов дигар ба гуфтугӯи ҷангварон гӯш надода, танҳо атрофр зада, то наздикии дарахти чинори сершоҳ рафта, пас ақиб гашт. Наза сарбозоҳон қади сой афтид, ки тахмин панҷоҳ нафар аз ротаи мусулмонӣ соҳили яхкарда остин барзадаю шимҳоро фароварда, таҳорат доранд. Ӯ Муҳаммадшариф, ки ба аспҳо беда мепартофт, шиддат кард: - Инҳо девона шудаанд? Дар ин хунукӣ зарур аст, ки дар оби ях т кардан? Нав аз ағба фуромаданд. Танашон ҳоло гарм!
- Бе таҳорат намоз хондан намешавад, - Муҳаммадшариф механдил саросемаанд, ки намози аср қазо нашавад.
- Об хунук не, мегӯяд сарбозе оби оринчҳояро пок карда.
- Қазо хонанд чӣ? -пурсид Чернов
- Дар вақташ хондани намоз савоби бештар дорад.
- Задани душманро ёд гиранд, савоби ҳарду олам дар ҳамон.
- Қазо хондани намоз мисли он аст, ки ҷомаи навро аввал шӯ бипӯшӣ, - Муҳаммадшариф аз таҳоратгарҳо чашм намеканад.
- Баъзе ҳилаҳо доред-ку! Даст дар хок задаю маҳс мекунед. Ҳамо нанд, хуб нест?
- Таяммумро мегӯяд. Таяммумро дар ҷойи беоб мекунанд. Ин чо.
чашмаи оби равон. - Аслан дини исломро мушкилу нофор кардагӣ шумо, суннатиҳо! С мешаваду шумо суннати бобой гуфта ҷон медиҳед! Охир “дин ақл аст анд! Либосҳояшонро хушк кунанд, ақаллан. Агар ягон нафараш бемор ҳамаро пеш мекунам. Армия ҷои панҷ бор таҳорату панҷ вакт намоз Армия майдони мардию хунрезию қаҳрамонӣ нишон додан аст.
- Александр - ака, нерӯи эътиқод намемонад, ки инҳо касал шават ки дар намоз рӯбарӯ ба Худо меистӣ, аз хунукӣ заррае дар тан на Баръакс, оромию роҳат ҳис мекунӣ.
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо