Аспи сиёҳи зотӣ-м ту-я,
Ангура хӯрам а боғи ту-я,
Сӯхтияк мурам ба доғи ту-я,
О, ҳандалаҷон, кӯчава буро!
Дигарон сари овози ӯро мегирифтанд:
Ана ёвайло! Мана ёвайло!
Ин ёвайлои духтари Ровон!
Якахон нола мекард:
Дастакатба додиям товак, 16
Меҳри ман худатба метовад,
Кӯчиякойи Ровона ковам,
Бо худат бойина намеёвам.
Ҳезумравон баробар месароянд:
Ана ёвайло! Мана ёвайло!
Ин ёвайлои оҳубарно!

Ҷавони дигар аз ишқи якҷонибааш ҳамаро огаҳ кардан мехоҳад:
Пушти хон(а)и додот ҷӯйи дам,
Даруни дилам пурӣ ғам,
О, ҳарчӣ гӯям, бозам кам,
Дарди дилама ба кӣ гӯям?
Байти умумӣ фазои кӯҳсорро ғулгула меандозад:
Ана ёвайло! Мана ёвайло!
Ёвайло гӯям, дардаком бурод!

Қисмати азалии ошиқон будааст, ки ҳатто, ишқи мувозӣ ҳам аз ҷониби дигаре халалдор мегардидааст:
Осмонанда дидиям палли тарозӣ,
Ҳардумо кардим хандаю бозӣ,
Акояки 17 номардат норозӣ,
Гӯ-гӯён мерам дари додотба!...

«Ёвайло»... Ман айёми кӯдакӣ сабаби «ёвайло» ном гирифтани ин намуд эҷоди шифоҳии ҳамдиёронамро намедонистам. Вале ҳаминаш ба ёдам ҳаст, ки «ёвайло»-ро фақат дар дашту кӯҳу саҳро бо овози фалакрас мехонданд.

16 Товак (лаҳҷавӣ) – ангуштар.
17 Ако (лаҳҷавӣ) - бародари бузург.