«Ҳеҷ кас аз модар қаҳрамон ба дунё наомадааст, — қаҳрамонон зодаи майдонҳои ҳарбу зарбанд».

ДУБИНИН Сергей Никитович (1920-1976)

Дорандаи се дараҷаи ордени Шараф, марҳум Сергей Никитович Дубинин аз 16-солагӣ дар колхозҳои ноҳияи Октябр (ҳозира ноҳияи Вахш) мироб, сонитар, тракторчӣ шуда кор кардааст. Панҷ панҷааш ҳунар буд, ба ҳар коре даст занад, ҳатман ба анҷом мерасонд.

«Моҳи июни соли 1942 Сергей Дубининро ба хизмати ҳарбӣ даъват мекунанд. Модараш Евдокия Филипповна ба ӯ роҳи сафед орзу мекунад.

Кори мо ҳақ аст, писарам, дасти мо боло хоҳад буд, сиҳату саломат бо ғалаба баргаштанатро мехоҳам, — хайрухуш намуд модар»1.

Сергей Дубинин аз рӯзҳои аввали хизмати Ватан

1 Архиви марказии давлатии РСС Тоҷикистон, ф. 1691, р. 2, д. 31-36.