5
Ибораҳоро аз матн ҷудо карда нависед.

ПАЙКАРИ МОДАР

Чашми рӯз ҳанӯз накафида буд, вале дар домани уфук сафедии субҳ аён мешуд. Моҳи нима, ки нав ба миёни осмон расида буд, аз дамидани субҳ хиратар мегашт.
Ман хомӯш будам ва пайкарам дар бардорузани мошин такон мехӯрд. Дарде вуҷудамро чун лаҳчай танӯр месӯзонд, диламро ба чанголи гирояш мефишурду сар медод ва ноаён боз мефишурд. Хаёлам парешон буд ва манзараи рӯи ҳавлӣ ба кулбаи назарногиру долони яккаду ҳақтаву долу дарахташ дардамро меафзуд. Ва симои модарам гоҳе равшану гоҳе тира ба ҳар сурат пеши чашмонам меомад. Медидам, ки ӯ дӯғ мекашад. Чархкӯб андаруни чархдеги сафолӣ канда-канда, вале бошиддат нола мекунад. Пайкари модарам дар ҳавои печутоби чархкӯб алвонҷ мехӯрад, кокулонаш рӯи палоси нимдошт хамида, беист мерақсанд. Чарахсахҳои дӯғ пош мехӯранд ва лаби чархдег пур аз холҳои сафеди маскаолуд мешавад. Боз медидам, ки рӯи ҳавлӣ хам шуда ҷорӯб мезанад. (139 калима)

Бароти Абдураҳмон

6
Навъи ҷумлаҳои матнро муайян кунед.

УСТО ҚОДИР ВА ЗУҲУР

Боде бархост, ки чангҳои дарахтонро афшонд, аз нав рӯи деҳаро ғубор гирифт. Усто Қодир низ кӯдаконашро ҳамчун бори амонат аз шоҳи дарахт фуровард. Шикастадил ба осебу зиёни дарахт диққат дод: чордевори хонаи таваллудшудааш наметофт, шоҳсуфаҳо наменамуданд, гилобаву рег ба марзаҳо баробар гашта буд. Боғу ҳавлӣ, раҳу раста ҳама ҷо яксон метофт: сурх - гили сурх, реги сурх...