неъмат нишаста, ҳамроҳи пайвандонаш мешавад. Дар чунин лаҳзаҳо акаи Маҳкам болои кӯрпача нишаста, бо фарзандону набераҳо ҳазлу шӯхӣ мекунад ва ин дам фазои хонаро садои хандаю нидои сурурбахши пайвандон пур мекунад. Оре, чӣ қадар ширину азиз аст фарзанди дилбанд. Ин соати муқаддас хонаи акаи Маҳкам пур аз меҳмон, шогирдону фарзандон аст. Ӯ бо ифтихор наберачаи ширинашро сари даст карда аз рухсораҳои ӯ мебӯсад. Ҳангоме, ки акаи Маҳкам набераашро дӯстдорӣ дорад, аз шишаи тирезаи хона нурҳои зарҳалини офтоб дохили хона шуда хаёле ӯро ба оғӯш гирифтаанд. Панҷаҳои нарми шафак дар ҳавои хона ангори доранду акаи Маҳкам бо наберачааш меҳрубонӣ. Аз ин бахшиши тақдир ҷисму ҷонаш, рӯҳу чашмонаш пур аз фараҳ гаштааст:

Ҳеҷ неъмат беҳтар аз фарзанд нест,
Ҷуз ба ҷон фарзандро пайванд нест.
Ҳосил аз фарзанд гардад коми мард,
Зинда аз фарзанд монад номи мард.

Маҳкам Ҷӯраев барҳақ марди ҳунару дӯстдори хоки аҷдодист. Вай инсонест, ки умри худро сарфи бунёдкорӣ, ниҳолшинонӣ кардааст. Қариб ҳар рӯз назди дастниҳолонаш, дарахтони санавбару писта, бодому шамшод, сарв, норинҷ, туйя, ниҳоли