2. ИТТИФОҚӢ ВА АҲЛӢ

Зи доно ту нашнидӣ ин достон,
Ки баргўяд аз гуфтаи бостон,
Ки: «Гар ду бародар ниҳад пушт-пушт,
Тани кўҳро бод монад ба мушт».
Абулфазли Байҳақӣ

Чу ҳампушт бошеду ҳам якзабон,
Яке кўҳ кандан зи бун метавон.
Абулқосими Фирдавсӣ

Ду тан на чун як тан бошад.
Абулфазли Байҳақӣ

Бувад бо зиракон зиндон гулистон,
Чу зиндон аст бо ноаҳл бўстон.
Носири Хусрав

Ду дил як шавад, бишканад кўҳро,
Парокандагӣ орад андўҳро.
Низомии Ганҷавӣ

Ба мардум даромез, агар мардумӣ,
Ки бо одамӣ хўгар аст одамӣ!
Низомии Ганҷавӣ

Ҳар ки ў бо дўстон якдил бувад,
Ҷумла мақсуди дилаш ҳосил бувад.
Фаридуддини Аттор

Дўстони сахтпаймонро зи душман бок нест,
Шарти ёр он аст, к-аз пайванди ёраш нагсалад.
Сад ҳазорон ҳайти якторо набошад қуввате,
Чун ба ҳам бартофтӣ, Исфандиёраш нагсалад.
Саъдии Шерозӣ