Ғамҳои ҷаҳон яксар вожуну нагун бинем.
Хушбахтии зеборо, эй сирати ту зебо,
Як бор фузун бинем, то умри бутун бинем.

Эй сирати ту зебо, в-эй сурати ту раъно,
Имрӯз ба базми мо бо ҳусни фузунат о.
То чашми чароғонат, то нури фаровонат
Ҳамнур кунад бо худ ин маҳфили бахти мо!
майи 2005

ТАНҲО МАН ОДИЯМ

Ҳамдеҳагони ман ҳама шоҳанду бегиманд,
Танҳо манам ягона, ки Раънои одиям.
Бо он ки бо маниву чӣ сон осмониӣ,
Ман боз ҳам заминиям, эй ёри бодиям.

Зеро расидаам зи азал то ба ҳеҷ ҷой,
Зеро ба пойҳои ту рафтан чӣ рафтан аст?
Чил сол шуд, ки гирд занам гирди меҳварам,
Чил соли ман муборизаи сахт бо ман аст.

Эй ёр, эй замимаи хуршед рӯи ту,
Эй ки намониям, ки ниёзе ба кас барам.
Озод кун маро ту аз ин беҳаво қафас,
Ман то ба охирин табақи осмон парам.

Ӯрдубиҳиштиям ва ҳама ёсаминиям,
Ҳамсояаам ба моҳу ба гардуни пур зи ҳур.
Эй баҳманӣ, чӣ донӣ ҳадиси гудозро,
Бо он, ки чеҳраат пури нур асту нуру нур.

Эй ёр мон, ки ман ба фалак хаймаҳо занам,