Ба чармхона роҳ кашид.
1993

БАРОИ АБДУЛҲАМИДИ САМАД

Дар ин рўзҳое, ки Симурғи майҳан
Сари чашмаи дил нишеман гирифта,
Бишўяд пари хешу паррончаконаш,
Зи хуне, ки аз захми Риман гирифта,
Зи даврони паррончакӣ ёдам ояд
Ҳамон тухми озодӣ озодам ояд.

На танҳо Каюмарз зоида ребос
Ки пайғамбарон ҳам дар он тухма буданд.
Зи Симурғи модар маро ҳайрат афзуд,
Параш то насўзам напурсад зи фарзанд.
Зи Симурғи Аттор пурсам ҷавобаш,
Худоёни хокӣ кашанд аз танобаш.

Калиди тилои сухан ҷустани мо
Ба қулфи дили халқ сангин ҳунар хест.
Ҳама халқ бар қуфли қонун нигаҳ дўхт
Ба қулфи дили худ касеро назар нест.
Чи маҳбус озоду озод маҳбус
Зи оянда то мо, зи мо то ба Ковус...

СУРУДИ ВАҲДАТ

Тоҷикистон, ҳама хешем, ки хешем ҳама,
Ба намози Ватани ойинакешем ҳама,
Кўдаки мост Ватан, хез, сари дўш кунем,
Обро дар даҳани кўдаки худ нўш кунем.

Кўҳро пайкараи ханда кунем,
Бодро шаршараи ханда кунем,
Лола оҳубараи ханда кунем,