маҳфилҳои рӯ ба рӯ барои мо гаронбаҳо буданду имрӯз аз оинаи телевизион тамошои сабтҳои кӯҳна ночаспон менамояд, ҳама аз ёдҳо мераванд. Вай савори сафинаи вақт ба дуриҳои дур, ба гузашта шино мекунад ва ҳеҷ чизе нест, ки имрӯз пеши роҳашро гирад. Пиршавии ӯ чоранопазир аст.

Ва ба ҳар ҳол, ҳар кадоме ки хостори донистани таърихи шӯравӣ менамояд, аз номи Клавдия Шулженко сарфи назар нахоҳад кард, зеро ин овозхон оғози ҳамон рӯшание буд, ки дар зулмоти ҳар гуна режими сахттарин ҳам падид меояд. Дар муҳити нимрасмӣ Шулженко тавонист чун моҳӣ дар оби равон худро нигоҳ дорад ва сурудҳои лирикиаш ҳам ба ҳиссиёти одамон таъсири амиқ мегузоштанд ва ҳам ба талаботи ходимони ҳизбӣ ҷавобгӯй буданд. Вай ҳамчун сарояндаи сурудҳои эстрадӣ сахтҷон баромад. Вазъи замонаро хуб эҳсос кард.

Дар шароити дурӯягиву хабаркашиҳо худро устувор нигоҳ дошт. Ӯ тавонист барномаашро комилан ба итмом расонад ва хушбахт бошад. Аз ин мебарояд, ки барои бахтро ба даст овардан, соҳибкасб будан низ зарур будааст.

Овози Клавдия Шулженкои харковӣ табиатан ҷозиба дошт, маҳорати мусиқишиносиаш низ худодод буд. Вале танҳо сароянда будан барои ӯ кофӣ набуд, мехост дар саҳнаҳои бузург нақшҳои фоҷиавии Офелия ё Чулеттаро офарад. Хайрият театри драмавии Синельников аз хонаи Шулженко он қадар дур набуд. Аз ин рӯ ҳанӯз ба синни ҳабдаҳ нарасида ҳамроҳи дугонааш ба назди коргардон Синельников омад ва гуфт, ки онҳоро ба дастаи ҳунариаш бигирад. Ҳунарвар аз густохии гӯшношуниди духтарон ба ҳайрат афтод, аммо хашмашро фурӯ нишонд ва розӣ шуд, ки барномаи онҳоро аз назар гузаронад.

Клавдия аввал суруд хондан хост ва аз ҷавонмарде, ки номи аҷоиби «Дуня» дошт, хоҳиши навохтани рояҳ кард. Баъд маълум гашт, ки ин ҷавон бастакори машҳури оянда Исаак Дунаевский будааст. Сарнавишт дар рӯзи имтиҳони нахустин Клавдияро бо одами «даркорӣ» рӯ ба рӯ овард.