Дар зери осмон,
Эй қиблагоҳи ман,
Гӯям сипоси ту,
Пушту паноҳи ман!

Дамсозу ҳамдамам,
Ҳамрози ишқи ман,
Эй дар баҳори дил,
Гулбози ишқи ман!

Хуршеди хонаам,
Равшан ҳамеша бош!
Як умр меҳрубон
Бо ман ҳамеша бош!

Ту обу оташӣ
Андар сиришти ман.
Ту бахтномаӣ
Дар сарнавишти ман.

Дилдори ман, биё,
Дилхоҳи ман туӣ.
Дар ишқи ҷовидон
Ҳамроҳи ман туӣ.

Ишқи туро ба дил
Парвардаам ниҳон,
То ки кунам туро
Хушбахт дар ҷаҳон!