ШАББОДА
Дар гӯшаи маҳтобшаб
Овои дил дорам ба лаб.
Аз ёди дурам мевазад
Шаббодаи пуртобу таб.

Ҳайрон нигоҳи зори ман
Дар осмони беканор.
Аз он шаби ишқи нахуст
Маҳтоб монда ёдгор.

Афсӯс, ишқи содаам
Осемасар бигзаштааст.
Ёди ғариби ман дигар
Шаббодаи саргаштааст.

БЕВАФО
Диле дорам, ки дилдоре надорад,
Ғаме дорам, ки ғамхоре надорад,
Муҳаббат ҷони ман дар оташ афканд,
Ба оби дидаам коре надорад.

Дигар аз ишқ ошуфтан нахоҳам,
Ғами дилро ба кас гуфтан нахоҳам.
Дигар монандӣ гул дар навбаҳорон
Барои ёр бишкуфтан нахоҳам.

Барояш рози дерин кардам иншо,
Барояш рози ширин кардам ифшо.
Вале ӯ бевафоӣ кард охир,
Дареги ишқи поки ман, дареғо!