[ФАЗИЛАТИ ТААЛЛУМ]

Оёт. Қавлуҳу таъоло: «Фалав ло нафара мин кулли фирқатин минҳум тоифатун лиятафакқаҳу фи-д-дин»1. Дар ин оят тахризест ба сафар ба ҷиҳати талаби илм.

Ва қавлуҳу таъоло: «Фасъалу аҳла-з-зикри ин кунтум ло таъламуна»2. Дар ин оят эҷоби суол аст [бар] касоне, ки надонанд, аз аҳли илм.

Ахбор. Қавлуҳу – алайҳи-с-салом: «Ман салака тариқан ятлубу фиҳи илман салака-л-Лоҳу биҳи тариқан ила-л-ҷаннати». Ай, ҳар кӣ солики роҳе шавад, ки дар он илм талабад, Ҳаққ таъоло вайро солики роҳи биҳишт гардонад.

Қавлуҳу – алайҳи-с-салом: «Инна-л-малоиката латазаъу аҷниҳатаҳо литолиби-л-илми ризан бимо яснаъу». Ай, фариштагон пар биниҳанд барои толиби илм ба сабаби розӣ будан ба кори эшон.

Мутарҷим мегӯяд: ниҳодани пар иборатест аз тавозӯъ ва бар қавли дигар аз саъй намудан дар итмоми маориб ва таҳсили матолиб.

Ва қавлуҳу – алайҳи-с-салом: «Лиан тағдув фататаъаллама бобан мина-л-илми хайрун мин ан тусалли миата рақъатин». Ай, бомдод кардан [15] ва як боб аз илм омӯхтан беҳ аз сад рақъат гузоридан.

Қавлуҳу – алайҳи-с-салом: «Бобунам мина-л-илми ятаъалламуҳу-р-раҷулу хайрун лаҳу мина-д-дунё». Ай, як боб аз илм омӯхтан мардумонро беҳ аз дунё.

Қавлуҳу – алайҳи-с-салом: «Талабу-л-илми фаризатун ало кулли муслимин». Ва қавлуҳу – алайҳи-с-салом: «Утлубу-л-илма валав би-с-Син».

Мутарҷим мегӯяд: дар ин ҳар ду чиз тасреҳ аст [бар]

1 Тавба, 9:122.
2 Анбиё, 21:7.