мо онро аз ту гирифтем, дониши хешро аз даст додӣ ва беилм шудӣ!» Он гоҳ ба яке аз ёронаш фармон дод ва анбони маро пас доданд».

Ғаззолӣ гӯяд: «Ин айёр маломатгаре буд, ки Худованд вайро ба сухан овард, то маро дар кори донишан-дӯзӣ роҳнамо шавад. Чун ба Тӯс расидам се сол ба та-аммул ва пажӯҳиш пардохтам, то ҳамаи таълиқаҳоро ба хотир супурдам ва чунон шудам, ки агар бори дигар дучори роҳзанон шавам аз дониши андӯхтаи худ бена-сиб намонам».

САФАР БА НИШОПУР
(473ҳ./1080 м.)

Он гоҳ аз Тӯс ба Нишопур рафт ва дар шумори шогирдони Имому-л-ҳарамайн Абулмаолии Ҷувайнӣ даромад. Дар маҳзари ин устод чунон кӯшид ва дурах-шид, ки дар шумори беҳтарин шогирдони вай ҷой ги-рифт, ва Имому-л-ҳарамайн пайваста дар маҳофил ба доштани чун ӯ шогирде ба худ меболид.

ПАЙВАСТАН БА ҲОҶА НИЗОМУЛМУЛК
(478ҳ./1085м.)

Чун чароғи зиндагии Имому-л-ҳарамайн ба соли 478 ҳиҷрӣ (1085 мелодӣ) хомӯш шуд, Ғаззолӣ ба лаш-каргоҳи Маликшоҳи Салҷуқӣ, ки дар наздикии Нишо-пур қарор дошт, фаро хонда шуд ва ба хидмати ҳамви-лояти худ Ҳоҷа Низомулмулки Тӯсӣ пайваст. Ҷавони 28-солае буд, ки дар маҳзари он дастури пир бо фақеҳон ва донишварони кӯҳансол ба мунозара пардохт ва му-холифони ақидатии хешро канор зад. Дере напоид, ки шӯҳрат ёфт ва номаш бар сари забонҳо афтод. Душманони