Гуфт: Ё Расулаллоҳ, бисёр душвор кор фармудед, қуввати як моҳ рӯза гирифтан надорам.

Фармуданд: Агар бихоҳӣ биҳишти ҷовидонӣ, шафоъатҳои мо ва ризоияти Худо, он чӣ дорӣ молу мулк ба беваву бечораҳо садақа кун.

Гуфт: Ё Расулаллоҳ, ҳеҷ моле барои садақа надорам.

Фармуданд: Чӣ мехоҳӣ бо ин зиштрӯй аз ман?

Гуфт: Бо ҳамин зиштрӯй аз шумо шафоъат мехоҳам.

Фармуданд: Аз ту тоатбардорӣ ва аз ман шафоъат. Ҳамаи кори ту зиштрӯй бошаду фискамалӣ, аз ман шафоъат чӣ ҷӯй?

Аъробии бечора ноумед шуду дар биёбон рӯ ба хок монду зорӣ ба Худои яккаву ягона кард. Дар ин ҳолат Ҷабраил алайҳи-с-салом ваҳйе аз Ҷалолул аъло ба пайғамбари Худо салаллоҳу алайҳӣ васаллам оварданд.

Гуфт: Худои мутаъол ҷалолу аъло мегӯяд, ки ҳабиби ман, чаро бандаи маро ноумед кардӣ, шафоъаташ накардӣ?

Раҳмати мо бепоён аст. Агар ту ӯро шафоъат накунӣ, ман ӯро ба раҳматам гирифтам.

Ҳамин лаҳза малоикаҳои муқарраб ҷони аъробиро гирифтанд, маросими дафнашро хеле зебо гузарониданд.

Ҳикояти дигар:

Ҳазрати Довуд алайҳи-с-салом 6 моҳ дар чилахона шиштанд. Дар он мӯҳлат аз хотири муборакашон гузашт, ки оё дар назди Худованд бандае бошад, ки мисли ӯ дуру дарозу ҳалол тоат кунад?