Тадқиқотҳо нишон медиҳанд, ки анъанҳо то ҳол зиндаанд ва дар хотираи дастаҷамъонаи насли ҳозираи ҳунармандони Зарафшон истифода мешаванд. Маҳсулоти ҳунарҳои дастии ҳунармандони маҳаллӣ ифтихори сокинони деҳа мебошанд.
Таҳлили маводҳои экспедитсионии саҳроии соли 2019 имкон медиҳад, ки имрӯз калимаҳои суғдӣ, ки дар забони ҳамарӯза истифода мешаванд, як навъ нишонаи этникӣ амал мекунанд. Зиндагӣ дар ин минтақа оиди хусусиятҳои хосӣ қавмӣ - мансубият ба гурӯҳи муайяни этнотерриториявӣ шаҳодат медиҳад, ки хусусиятҳои забонии худ, вариантҳои маҳаллии маросим ва расму оинҳоро дорад. Ин хусусияти этнографӣ, ки дар маҷмӯъ бо қаламрави тамоми кишвар муносибат дорад, дар ин ҳолат ҳамчун нишони асосии нишондодҳои этникӣ дар сокинони деҳаи Ворӯ хизмат мекунад. Аз ин ҷиҳат, хулосаи олими маъруфи англис Ҷ.Вуд қонунӣ аст, ки ӯ таъкид мекунад, ки муқоисаи кӯҳнавардон бо тоҷикони водиҳо имкон медиҳад, ки дар онҳо рақобати хунӣ ва ботиниро бубинем ва фарқи байни онҳо "танҳо натиҷаи корҳои ҷисмонӣ аст, аммо на хунӣ".1 Дар фарҳанги моддӣ ва маънавии деҳаи Ворӯ, бисёр хусусиятҳои хос ва фарқкунанда мавҷуданд, ки онро аз минтақаҳои дигари Тоҷикистон ҷудо мекунанд. Масалан, дар ин ҷо анъанаи пухтани нони болои санг – гӯт, боқӣ мондааст. Хамири расидаро болои санги тафсони миёни дегдон гузошта, мепазанд. Чорводорӣ аҳолии деҳаи Ворӯро бо шир, равған, гӯшт ва қурут таъмин мекунад. Як навъ хӯроки анъанавӣ аз дуғ омода менамоянд. Нон аз орди гандум ё нахӯд пӯхта мешавад. Нигоҳ доштани таҷрибаи

1 Wood J. A Journey to the Source of the River Oxus: With an essay on the geography of the valley of the Oxus by Henry Yule Paperback. January 3, 2001.- Р.126.