Ҳама ба ҳайрат афтоданд, ки гӯсфандро чӣ кафонда хӯрда бошад? Ин хабар ҳатто шоҳу ҳамсар ва тамоми дарбориёнро ба ташвиш андохт. Чора меҷустанд. Шаби дигар Алиҷони шонздаҳсола ба касе хабар надода, шамшери падар дар даст, пинҳонӣ ба сарой рафта, ҷойеро интихоб намуда, пинҳон шуд. Хост дуздро дастгир намояд. Шаб аз нисф гузашта буд, ки дари сарой оҳиста кушода шуду шахсе вориди молхона гардид. Он ҷо торик буд, вале гӯсфандон аз чизе тарсида, ба ҳарсу роҳи гурезро пеш гирифтанд. Аммо аз ин саройи чор тарафаш девор ба куҷо ҳам гурехта метавонистанд. Алиҷон эҳсос кард, ки дузд ба оғил даромад. Суроб вақте ки ба яке аз гӯсфандон ҳамла кард, Алиҷон низ ба тарафи ӯ шамшер кашид. Алиҷон эҳсос намуд, ки шамшер ба чизе бархӯрд. Дар ҳамин ҳолат Суроб зуд ба сӯйи берун шитофту дар як лаҳза аз назар ғоиб гашт. Алиҷон ба ҳавлӣ ва пас ба хона даромад. Садои гиряи кӯдак баланд шуд. Алиҷон андеша кард, ки аз ҳоли хоҳарчааш хабар гирад, вале дар назди ӯ мавҷуд будани дояро фаҳмида, ба ҳуҷраи хоби худаш рафт. Кӯдак то субҳ гиря кард. Ҳангоми ноништа касе хабар паҳн намуд, ки як ангушти кӯдак бурида шудасту аз он хун мечакад. Алиҷон ба андеша рафт. Наход ҳамон суроби ба гӯсфанд ҳамлакарда хоҳари вай бошад? Охир, ӯ шабона