Парастори навбатдор бо даҳони боз дар такяи сандалӣ пинак мерафт, сараш гоҳ ба пеш хам мешуд ва гоҳ башиддат ба ақиб мечархид. Найсон нахост пинаки ўро вайрон кунад, худаш ба ҷустуҷўи духтараш пардохт. Ҳуҷраи навзодҳо ҷойи холӣ надошт ва катҳои кўчак аз суратакҳои якранг ва ҷисмҳои печида дар парпечҳои обиву гулобӣ пур буд. Маълумоти марбут ба кўдаконро мешуд дар дастгири катҳо пайдо кард. Якяк баргаҳои таваллудро аз назар гузаронд то саранҷом дар оғози раддаи сеюм духтараки худро дид. Ў дар хоби ноз буд! Гоҳ пилкҳояш меҷунбид, гўшаи лабонаш поин меомад ва омодаи гиристан мешуд, гоҳе чашмони нимабозашро ба чапу рост мечархонд. Тамоми сахтиҳои даврони бордорӣ, ҳатто дардҳои ваҳшатноки зоймон ба якбор аз ёди Найсон рафт! Намехост аз ин фариштаи кучулў чашм бардорад, хам шуду бўса ба гунаҳояш зад. Аз пўсти нарми кўдак бўйи хуше ба машомаш расид, бўе, ки ҳаргиз нашамида буд.
Тифлро аз парпеч берун оварду муоина кард, духтур рост мегуфт, духтари ў аз навзоди нўҳмоҳа тафовут надошт, бо вазни се кило ва баландии 47 сантиметр, як бачаи расида ба назар меомад, аз шири хушкидаи гўшаи лабонаш маълум мешуд, ки макиданро ҳам балад аст.
Субҳи зуд хонаводааш ба дидани Найсон омад, хоҳаронаш, додараш ва ҳамсараш, дақиқан замоне, ки ў бачаашро мемаконд. Бо онҳо аз паси панҷара суҳбат кард. Ба унвони пизишки ин зоишгоҳ метавонист наздиконашро ба ҳуҷра даъват кунад, аммо нахост, бештар нигарони Борон буд, ин духтарак дар як фурсати муносиб ҳатман аз нома суол мекард. Хоҳаронаш барои Найсон ғизо ва барои бача либосу пўшак оварданд. Аз хушҳолӣ ҳарфи якдигарро қатъ мекарданду бевақфа ҷоғ мезаданд.