Ҳамид

Мурод

Одина Муҳаммадӣ

Абдураҳим Муҳаммадӣ Саид Муллохол

Абдураҳмон, Саъдулло Исмоил Иброҳим

Сулаймон

Мирзо Ашўр Маҳмадалӣ,

Фатҳулло,
Дониёр Сиёҳтоб Мирзо
Убайдулло,
3 духтар
Қодир,

Файзалӣ, Абдуфаттоҳ, 2 духтар
Нозиралӣ,
Сироҷиддин,
Худоёр Мирзоёр
3 духтар Шамсиддин

З духтар Қодир,
Гурез, Саидмурод,
2 духтар
Ҳикматулло, Сафаралӣ,
Муҳаммадраҷаб
Раҳматулло, 4 духтар
3 духтар

Муҳаммадрасул
Дўстмурод
банда, муаллиф
Ҳикматулло,
Раҷабалӣ, Шарофат
Бўригул
Мусофир,
Илҳомиддин,
Маликшоҳ, Икромиддин, Ҷаъфар,

Рустам, Фирдавс, Абдусамад, Ҳошим, Файзалӣ. Миралӣ,
Фаридун, Наҷибулло, Ҳамагӣ 20 Аҳмадшоҳ Нуралӣ, фарзанд Манучеҳр, Зебуниссо
Меҳрангез, 2 духтар дорад.
Фирўза,
Гулбарг
Эзоҳ. Баъзе номҳо бо сабаби маҳдудияти имкон оварда нашудаанд, ки зиёда аз 500 нафарро ташкил мекунанд.
То солҳои 1990 падарам, Муҳаммадраҷаб ва амакам, Саъдулло, ба деҳаи Чалчал рафтуомад доштанд ва хешонро мешинохтанд.
Соли 1949 деҳаи зебоманзари биҳиштмаъвои дараи Ҳамзаро муҳоҷир карданд. Дар айни замон қисме аз хешон дар шаҳри Ваҳдат ва қисми дигаре дар шаҳри Душанбею ноҳияи Файзобод ва дигар манотиқи кишварамон зиндагонӣ доранд.
Роҳгузарону чўпонҳо, душманони табиат ин диёри зебоманзарро ба харобазор табдил додаанд. Дар ин кори басо зишт пеш аз ҳама роҳбарони масъулиятношиноси хоҷагиҳои ҷангалу ҳимоятгарони муҳити зист гунаҳкори асосӣ мебошанд. Аз дасти ин «ҳомиён»-и табиат дар дарёҳо моҳӣ, дар кўҳҳо кабку мурғи ҳилол, хирсу оҳу намондааст. Рўзе мерасида бошад, ки табиати зебои нест андар ҷаҳони Тоҷикистони азиз ба асли хеш баргардад?!
Иншоаллоҳ, умед дорем!

ВАСФИ ИНСОНҲОИ НАҶИБУ НАКЎКОР

Шоир наям, аммо гоҳо илҳом ба суроғам меояд.
Албатта, илҳом тавъам ба рўҳи инсон аст, хоҳ болида бошад ва хоҳ билъакси он. Дар ботин неруе тавлид мешавад ва ба чидани ҳарфҳои мавзун таҳрик мебахшад.
Аз футуввату ҷавонмардии бародарон ба илҳом омада, чанд мисраъ рўйи саҳфа овардам: