ОРИФНОМА

Дар китоби нави Мақсуд Ориф “Орифнома” масъалаҳои мубрами ахлоқии ҷомеаи имрӯз бо такя ба фармудаҳои Қуръони карим ва Ҳадисҳои Паёмбари акрам Муҳаммад (с.а.в) дар шакли назму наср шарҳу тавзеҳ шудаанд, ки барои дарки воқеии талаботи дини мубини ислом ва дур будан аз ҳар гуна хурофоту таассубот дорои аҳаммият мебошад. Китоб дар ду ҷилд омода шудааст. Инак, ҷилди якумро пазиро бошед.
Агенти Зеҳнӣ · 28 сентябри 2026 · 175 саҳифа
Бале, дӯстам, дар ривояти дигаре омадааст, ки аз дуъои се гурӯҳ ашхос, ба мисли “мусофир” (шахси дар сафар будаву азияти сафару ғарибиро чашида), “ятим” (шахсе, ки аз раҳми волидайн ва василаи раҳми ақрабо маҳрум ва ҳатто, ашхосе, ки нисбат ба ашхоси миёнааҳволи аҳолӣ дида, бизоъати камеро дораду аз куллиёти фароҳамии неъмат маҳрум аст) ва “мазлум” (шахси зулмдида; шахсе, ки нисбаташ зулм карданд, азият доданд, ҳақир намуданд, азоб доданд, масхара намуданд ва ҳоказо), битарс, ки дуъои онҳо ҳамеша мустаҷоби даргоҳи Худованди бузург аст ва дархости онҳо ҳамеша аз ҷониби Худованд мақбулу мустаҷоб, яъне, иҷро мегардад.
Бубин, ки ҳиҷоб байни чунинон ва Худованд набудааст. Яъне, чизе ва ё касе нест, ки монеъи нашунидан ва ё надидани ҳоли чунин бадаҳволон аз ҷониби Худованд шуда метавониста бошад. Ҳатто, чун дар ҳикояи дигаре омадааст, ки байни Худованд ва ашхоси рӯзадор агар як парда бошад, пас, байни мусофиру ятиму мазлум ва Худованд умуман пардае мавҷуд набудааст.
Онҳо мисли кибриёи саҳариянд, яъне, мақоми баланди осмонӣ дошта, ки вақти субҳи козиб, ки на шаб асту на рӯз, яъне, ҳар дам, дар гуфтугӯ бо Худованд ҳастанд ва даъвову дархостро аз вай мекунанд ва онро то он даме мекунанд, ки мисли он ғунча, вақти субҳ ва расидани шуъои офтоб, лабҳои худро мекушояд, яъне, то дами мақбул шудани дуъо беист дуъо мекунанд.
……….
3.Оид ба масоили шарму ҳаё - чун либоси тақво ва натоиҷи он.
Дар тане гар сад либос бошад, валек
Мар варо шарме набошад, нест нек.
Гар надорад мард ҳаё, урён аст ӯ,
Бӯйи кибр ояд ва туғён з-он аду.
Саркаши сад амри хайр гардад вай,
Аз зини фахраш фурӯ ояд кай?!
Кай тавонад бинад ӯ поёни кор,
Гар ҳаёяш мурда, гашт ӯ нобакор?
Гар набошад дар танаш аз ину он,
Сад танаш зеб гардаду ифлос ҷон!
Гар ҳамебуд ошно ӯ бо ҳаё,
Манфаъат мебурд зи қавли Мустафо.
Нуқс дар софии лавҳи лолазор,
Бас шаҳодат медиҳад аз он мазор.
Андаруни ҳар яке сад мурда аст,
Мурдадилро дар ҷаҳон ӯ зодааст.
Сад кунад, ноомадӣ гар пай гирифт,
Чист илоҷ, гар чорае нест ҷуз шигифт.
Гар кушад дар худ ҳаёро, худ бимурд,
Зери хок бо худ орзуҳош бурд.

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё