Баъзе ишқварзҳо ошиқони онҳо чун шишаанд, зуд пора-пора мешаванд. Ишқи асосӣ ва оноne ошиқи ҳақиқианд, онҳо чун кӯҳи Қоф ва чун дарахтони ҳазорсола дер мезиянд.

Оне, ки ҳатто боре ошиқ нашуда бошад ё ӯ одам нест ё ӯ аз ин олам нест.

Ишқ ҳақиқатан чунон пурзӯр аст, ҳатто ӯ метавонад чун вулқон худи ошиқро сӯзонад ва ё тарконад.

Ду ошиқи ҳақиқӣ метавонанд дар олам навоварӣ бикунанд.

Тарсуҳо ҳеҷ гоҳе ошиқ намешаванд.

Фақат далерон ҷуръати ошиқ шуданро доранд.

Он ашхос дӯст нест, ки ӯ ҳамеша дар пешат таърифу тафсират бикунад. Дӯсти ҳақиқӣ он бувад, ки дар набудани ту туро таърифу тафсират кунад.

Бародар ҳеҷ гоҳе наметавонад дӯсти самимии бошад. Вале дӯсти ҳақиқӣ метавонад дар амал дӯстии худро исбот бикунад.

Дӯстии ҳақиқӣ ва ҷонӣ умуман вуҷуд надоранд.

Дӯстони хасакӣ намаки пулакӣ бешуморанд.

То оне, ки аз ту манфиате ҳаст, дар гирду атрофат ёру дӯстони хасакӣ бешуморанд. Хоҳӣ, ки аз ту ягон пайса манфиат