Ҳамин, ки набояд аз бозӣ баромад. Бозиҳои ифлос то охир давом мекунанд.

Гӯё ҷамъомади ҷамъомадагон худ буд, аммо ягон хубие надошт.

Дар ҷамъият дар байни одамон чунин тоифаҳо зиёданд: дуздҳо, фоҳишаҳо, дурӯғгӯён...

Аксарияти одамон мекушанд, ки кору бори дунёӣ ба манфиаташон ҳал бишаванд. Даркор шавад аз ягон кори палидӣ рӯй наметобанд.

Муш барои ҳеҷаи худро аз хӯрданиҳо пур кардан дӯздӣ мекунад. Ӯ боре намеандешад, ки ин рафтораш ба дигарон зарар меорад.

Ба асрҳо бингаред, ҳамаи ҷангҳо ба нияти ғорат намудан оғоз мешаванд. Яке хуни ҷигар шуда бо обилаи даст, бо кафидани кафи пой меҳнат намуда нон мехӯрад, дигаре бо гурзу найза ва ғорати суми асраш омада ғорат мекунад.

Агар ин ҷой паст аст, пас ҷойи баланд куҷост?

Агар шумо фаромӯшам кардаед, Худо фаромӯшатон мекунад. Омин.

Шумо ақидаҳои маро нодуруст мешуморед? Ин кори шумо, ман дар ақидаи худ устуворам, гарчанде шумо онро нодуруст мешуморед.

Баъзеҳо дар ҷавонӣ ҳамеша дар парвозанд. Чун пир шуданд пайи омӯзиш мераванд.

Дар дохили масхараву шӯхӣ ҳақиқатро биҷӯй, шояд ҳақиқатеро пайдо кунӣ.

Вагнер тамоми умр аз бахиливу нотавонбинии ҳамкасбонаш азоби рӯҳӣ мекашид.