---

Ту тамоми рӯи оламро саросар бигард. Ту дар ҳеҷ кунҷи олам зане нахоҳӣ ёфт, ки ӯ ба шавқараш дурӯғ нагӯяд.

---

То тифл гиря накунад модараш шир намедиҳадаш...

---

Бе доғ шавед...

---

Дар хонае, ки дарой чашму забонро нигоҳ дор.

---

Ҳамеша бо ҷамоат ва омма ёрӯ дӯст бош.

---

Кафш, мӯза ва маҳсӣ, ки мепӯшӣ ибтидо аз пои рост ва бадар овардан аз пои чап кун.

---

Ба ҳеҷ кас маслиҳат мадеҳ. Аз ҳеҷ касу нокасе маслиҳат мапурс.

---

Беҳуда ва баҳуда ғам махӯр. Бидон, ҳама ғамҳо охир ва поён доранд.

---

Ҳамеша камгап ва камҳарф бош.

---

Бештар гӯш кун.

---

Бештар андеша бикун ва кам ҳарф бизан.

---

Даҳонатро ҳамеша лаҷом бизан.

---

Номи ту на рӯд, балки баҳр мебояд буд. Ин ақидаи Ҳошим Гадо нисбат ба Абуабдуллоҳ Рӯдакист. Ӯ дар деҳаи Рӯдакии хурдакак ба дунё омад ва ба баҳр мубаддал гашт. То абад ӯ бо мардум мисли борон нони маънавӣ медиҳад. Ҳар як меомадаву мемиранда бояд аз Рӯдакӣ панде бигирад. Чун ӯ бояд омад ва мисли ӯ бояд зист.

---

Дилам решу дилам решу дилам реш,
Надорам толеъ зи бегонаву хеш,
Ҳарчанд ба худ бегонаро кардам хеш,