парламенти Тоҷикистон дар кишвар рӯзи мотами миллӣ эълон гардид...

Даҳҳо, садҳо ҳазор нафар барои видоъ бо бузургтарин нобиғаи миллати тоҷик зери барфу борон ва сармоҳои шадид навбат поиста, бо устод хайру хуш мекунанд. Оби дидаи масъулин ва дастандаркорони фарҳангу санъат бе ҳеҷ тардиде заминро мешуст. Ва хабарнигори СССР чанд тан аз масъулини баландпояи ҳукумат ва фарҳангу ҳунари миллӣ роҷеъ ба зиндагонию фаъолияти ҳунарии Ҳошим Гадоев суҳбат орост:

Оқил Оқилов, Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон:

• Аслан наврасии ман тақрибан ба ҷавонии Ҳошим Гадоев рост меояд. Ва нек дар хотир дорам, ки баробари дигар ҳамсолон паси дарҳои театри Лоҳутӣ навбат мепоистем, то боре ҳам дасти устодро фишорем. Спектаклҳои Ҳошим Гадоев, Гамлет, Шоҳ Лир, Эдип гул-гула дар афлоки санъат меафканд. Ба вежа Эдипаш хотирам аст, ки ҳатто аъзои ҳукумат билет наёфта, рост онро тамошо мекард.

Афсус, сад афсус, ки дар зиндагонӣ натавонистем, дасташро гирем. Замони охир дар матбуоти мустақил бисёр шикваҳо мешуд дар бораи зиндагонии устод, аз саҳна дур монданаш. Дар тулии сарвазири худ ҳеҷ дастам нарасид, ки ақалан кумаки маънавӣ кунам; хайр даҳ сол ҳам вақт шуд-ми? Нарасидем-да, нарасидем. Афсус...

Мирзошоҳрух Асрорӣ, Вазири фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон:

• Воқеан вақти ман ҳам кам буд, то устодро дастгирӣ кунам. 10 сол кам, ки бошад, се-чор сол чист? Мехостам ақалан хонаашро таъмир кунем; аз театр гуфтанд, ки мардуми муҳтоҷ ва тармими хонаву дарашон дар театри Лоҳутӣ кам нестанд...

Спектакли Рӯдакиашро хостем барои тамошобинон ба саҳна гузорем, ҳеҷ имконият даст надод; навбаташ наомад, ки наомад. Вале ҳатман ин спектаклро ҳамчун рамзи эҳтиром ба рӯҳи устод ба намоиш хоҳем гузошт. Агар театр зид نەбошад... Афсус, ки ба қадраш нарасидем. Колосс, нобиғаеро аз даст додем...

Ибодулло Машрабов, директори театри Лоҳутӣ:

• Оҳ, имрӯз замона ғам дорад! Соате наҳс фаро расид, ки аз самои ҳунари Тоҷик ва кайҳони санъати ҷаҳони Ситораи тобон, Метеорите канда шуд; Метеорит! Бо ин ҳама метавон гуфт, ки театри Лоҳутӣ номи устодро абадан ҳифз медорад.