-Оҳо, назарат бузургонро намегирад! Биё, ҳикояро аз як сар таҳлил мекунем.

• Марҳамат.

• Ту навиштаӣ: «Аспи даҳмарда пайроҳаи кӯҳиро боло шуда, ба фароз мебаромад. Гашти ҷонвар ба соҳибаш хуш меомад. Ӯ бояд зудтар ба сари рама мерасид». Хӯш, ин чӣ гуфтани гап? Ту бигӯ, ки чӣ тур гашти ҷонвар дар пайроҳои кӯҳӣ боз ба соҳибаш хушоянд будааст? Охир, ин роҳи ҳамвор нест-ку. Умуман, худат пайроҳаро дидаӣ? Вай роҳи мумфарш не, ки озод биравию биёй, хоса аспи даҳмарда. Ҷонвар афтиданаш мумкин. Кӯҳистон шӯхӣ не, додар. Ба он самт ҳамаҷиҳата мусаллаҳ шуда, баъд меравӣ. Адабиёт ҳамин хел, забони халкро наомӯхта, таркибҳоро аз назари қиёс нагузаронида, сарам-дилам коғазҳоро сиёҳ кардан ҳеҷ натиҷа намебахшояд.

Ба кӯҳистонии пайроҳои кӯҳистон Надида ханда мезанам.

• Дидаам, асп аз пайроҳа бемалол мерафт.

• Набар аспӣ аз ҳамон пайроҳа! Худат бирав, лекин саманда ғам нате. Ё ҳолаташро дигар хел тасвир бикун, яъне, оҳиста-оҳиста барораш ба фарози кӯҳ.

• Таҳрир бикунам?

• Не, аз баҳри чанд саҳифа бигузару як ҳаҷвияи хурд бинавис.

• Агар ба Шумо бигӯянд, ки ҷисматон фаҳӯл, дар берун мизатониро монда кор кунед, ҳавои хонаро бисёр нафас мекашед, намеранҷед?

• Ту худат кӣ? Ба ҷисми фаҳӯли ман чӣ кор дорӣ?! Маро табиат ҳамин хел офаридааст!

• Ман ҳам аспро аз кадом пайроҳа мебарам, аз нигоҳи кӯркӯронаву тақлидатон дур меронам, ин кори муаллиф аст. Оё мешавад, ки хонаро бе тиреза бисозем? Ҳукми Шумо ин аст, ки хона бояд торикистон бошад, касеро набинем ва чизеро нашнавем.

Варақҳоямро гирифта аз дар мебароям...

Солеҳу моҳе дар миён, ҳамон адибсуратро раҳгузар мебинамию батамасхур суволаш мекунам:

• «Асп»-амро ку талабгорон ба нархи гарон хариданд, мабодо ба хар ниёз надорӣ?..

Хунсардонаву бавиқор аз наздам дур мешавад ӯ.

• Ҳола, савганд мехӯрам, ки ҳафтаи оянда як халта пиёзat