Ӯро ончунон боназокат ва бо лутфу карам дарёфтанд, ки ва-оллоҳ, сараш ба осмон расид.

... имшаб марди пир бо мадоро, осуда хусбид.

Ай, меросдори ҷонфишони Меҳан! Якрӯй, ҷасорат ва азхудгузариҳо Шуморо мақом дод.

Ҳамрадифи ватандорон дар ин марз бо талошҳои пайпай тухми сулҳ коридед ва шаборӯзӣ муҳофизедаш, ки ӯ навниҳол дар панҷаи боди дайду ба бозӣ надарояд.

Ай, рӯҳи поки азизон, авлиёю анбиё!

Мадад меҷӯяд ин ҷавонмарди порсо хосу омро ба дунёи адолату асолат ва нурборонҳо.

Чеҳраи хандонакӣ Амирҷони дӯстрӯяк низ вориси барӯманди аллома Мир Сайид Алии Ҳамадониро таҷассум кардани дорад.

Бомдодон оҳанги азон ғафлатзадагонро ҳушдор медиҳад.

Савти гӯшнавози «Қуръон» — хитобаи мусалмонон ба иттиҳод дар фазои шаҳри ноором сайргар аст.

Ӯ қуллан ватандориро бо азобу хитобҳо, ранҷу кулфатҳо ва сӯхтану сохтанҳо фатҳ кардааст. Месазад аз ин баландии марзи Меҳан ба вуболу савоби амнияти мардум худро зомин шуморад.

Шаби дароз, то дами субҳ, ҷавонмард аз шӯрбахтиву саргардониҳои мӯйсафед азият кашид. Пеши дидагони интизор қиблагоҳаш гиребони шукрона медошт. Уф-ф, бобои Расул гӯшаи узлат меҷӯяд, ғамдор аст. Хорию залилӣ дар барҷомондагӣ аз марг боло меояд. Вазир дар ғами бании одамӣ месӯзад. Муқовиматаш моҳҳои дарози зимистон дар нукоти даргири кӯҳистон ба нияти оштии қавми парешхӯрда буд. Ӯ ҷонфишон болои барфу боронҳо бо афсарон гаштаву ҷигарбандонашро пазмон, фурсати дидор надорад. Орияти бешикасташ ҳайкал не, Ваҳдат мехост. Тансиҳатиш осеб дид, ҳанӯз аз ҷигар месулфад. Мақом ӯро дарёфт, на ӯ мақомро. Ва дар ин пайкор сӯйи ҳисори Ҳақ бо хабисакони камтавонбин ҷовидона меразмад.

Бовараш ҳаст, ки ба муттаҳидӣ Худо хоҳад, мерасем.

Равшангарой ҷодаи ӯст.

Аз қибла оҳиста-оҳиста рӯшанӣ медамид.

Селаи кабутарҳои сафед ҳамон сӯ бол кушоданд.

Ин бор ҳам, бо чашмони аз бехобӣ хаставу чеҳраи коҳида, пуртамкину носуда, пойӣ пиёда ба роҳ баромад...