САФАР АЙЮБЗОДАИ МАҲЗУН

Сафар Айюбзодаи Маҳзун 7.1.1956 дар деҳаи Дараи Оби ноҳ. Шӯробод таваллуд шудааст. Хатмкардаи факултети филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии педагогии Кӯлоб (1977).

Муаллифи маҷмӯаҳои «Ҷоно, падару модарат аз ёд мабар» (2004) «Гулбазм» (2005), «Афсонаи шодӣ» (2006) «Таронаи ифтихор» (2011), «Сад пора дили маҳзун» (2014), «Таронаборон» (2020).

Якчанд асари саҳнавӣ, аз қабили «Базми хосаи Мушбону» (1993), мазҳакаи «Ашӯламоҳ ва Фалакбой» (1994), «Гуфтугӯ бо театр» (1997), «Чароғи маърифат» (1997), «Шӯхиҳои Наврӯзӣ» (2005), «Тантанаи вафодор» (2014) ва ғайра ба қалами ӯ тааллуқ доранд.

Сафар Айюбзодаи Маҳзун ба ҳайси тарҷумон як силсила асарҳои адибони шинохтаи ҷаҳон, аз қабили мазҳакаи манзуми «Ҷаноби Мокинпотт»-и нависандаи немис Питер Вайс, намоишномаи манзуми бачагонаи «Хоначаи Заргӯшак»-и Ольга Жу