РӮЗНОМА

Рӯзномаашро
Карда тамошо,
Тira мегардид
Табъи Зулайхо.
Аз баҳои «панҷ»
Надорад нишон,
Аммо чу мӯрча
«Ду»-ҳо фаровон.
Пагоҳ аз сафар,
Меояд падар,
Албатта, аз ин
Меёбад хабар.
Баҳона бисёр,
Гиряаш тайёр,
Ҷӯяд халосӣ
Аз «ду»-и қатор.
Фикри аҷибе
Омадаш ба сар,
Бишкуфта аз шавқ
Чун лолаи тар.
Ӯ варақҳои
«Ду»-дора, даронд,
Рӯзнома чӣ шуд?
Муқовааш монд!