---

Чизеро, ки намедонӣ, аз пурсидани он асло шарм набояд кард. Пурсида, пурсида доно мешавӣ. Дида-дида фаҳмо мешавӣ.

---

Қадри устодонро бояд бидонӣ. Касе устодашро беқадрӣ мекунад, бадбахтарин инсони олам аст.

---

Қавл додӣ, албатта вафо бояд кард. Беҳтарин хислати одам он аст, ки ба ваъда вафо кунад. Инсон ҳамеша бояд шукргузор бошад. Шукрона аз он кунад, ки Худо ба ӯ ризқу рӯзӣ додааст, тани сиҳату фарзандони содиқ додааст.

---

Инсон бояд забони буррою гӯё дошта бошад. Ҳар чӣ мегӯяд рост ва ҳаққонӣ гӯяд.

---

Аз касе бояд тарсид, ки ӯ аз Худо наметарсад. Аз инсони ганда дур бояд гурехт.

---

Суханчин набояд буд, чунки хислати бади инсон ҳамин аст.

---

Дурӯғ набояд гуфт. Ҳар сухане мегӯӣ ҳаққонӣ ва рост бояд гуфт.

---

Шахс бояд соҳиби тани пок бошад. Луқмаи ҳалол бояд хӯрд.

---

Илоҷе кардан лозим аст, ки душманонро бо худ дӯст намоӣ. Дӯстонро бошад аз худ магурезон. Ҳамеша мутакои дӯст бояд буд.

---

Дӯстдори қарз набошед. Қарз касрат аст. Мегӯянд, ки кам бихӯру ғам махӯр. Ин гуфтаҳо барои одамоне ҳаст, ки қарздор мешаванду як умр азият мекашанд.