Ман давидам бо ҳаросе, боз баргаштам ба аслам,
Бар дурӯғи талху ширинам, ки вовайло, дигар буд.

Дар варои пардаи фанҳо, ки мо бофида бар худ,
Маънии эҳдо дигар буд, лаззати дунё дигар буд.

Ман ҳаворо дарк кардам, ман Худоро дарк кардам,
Мақсаде, ки дошт дар бунёди асли мо, дигар буд.
25.12.2015

НАМЕРАСАД

Ин уқдаи варамзада то во намерасад,
Оҳ ин суруд то ба Сурайё намерасад.

Анҳор агар равад ба раҳи худ ҷудо-ҷудо,
Тарсам аз он бувад, ки ба дарё намерасад.

Бӯи баҳор мерасад, аммо баҳор нест,
Ё ин баҳори омада то мо намерасад.

Дидам, чӣ гуна фитна фано мешавад зи худ,
Боле, ки дар балост, ба боло намерасад.

Зебост ҳарфу вожаву хатту хитобаат,
Аммо дареғи ин ҳама, маъно намерасад.

Бо ин ҷалолу ҷилва, ҷаноби ҷамили мо,
Нури наҷиб, табъи муҷалло намерасад.

Дарси ҳаёт оқибат ин аст, одамӣ
Таслим агар нашуд, ба тасалло намерасад.

Дар вартаи фалокатӣ, мебинамат, дареғ,
Фарёд мезанам, ба ту ово намерасад.

Ин рӯзгор мазҳакаи гиру дори кист,
То ту расӣ ба бахт, як имо намерасад.
9.02.2016