ТОЗАГӢ

Падар:
— Маҳмуд, чаро дасту рӯятро намешӯӣ ва ман метавонам бигӯям, ки ту дирӯз чӣ хӯрдаӣ?
Маҳмуд:
— Чӣ хӯрдаам?
Падар:
— Тухми мурғ.
Маҳмуд:
— Падарҷон, дидӣ, иштибоҳ кардӣ. Тухми мурғро парерӯз хӯрда будам.

МУАЛЛИМ ВА ШОГИРД

Рӯзе муаллим аз Аҳмад пурсид:
— Дую ду чанд мешавад?
Аҳмад гуфт:
— Ҳашт мешавад.
Муаллим гуфт:
— Ҳа.
Аҳмад ҷавоб гуфт:
— Даҳ.
Муаллим дар қаҳр шуда, Аҳмадро аз дарс ронд. Ҳамин вақт яке аз рафиққаш расида гуфт:
— Чаро ин ҷо истодаӣ?
Аҳмад ҷавоб дод:
— Муаллим пурсид: дую ду чанд мешавад, гуфтам: «даҳ». Маро аз синф берун кард.
Рафиқаш гуфт:
— Мегуфтӣ, ки чаҳор мешавад.