— Барои он ки кулоҳи ман бисёр калон аст, вақте гӯшҳоямро бибуранд, поин меояд ва пеши чашмонамро мегирад.

ШОКОЛАД

Тифле як дона шоколад ба оина нишон дода, вопас онро дар даҳонаш андохт. Модараш аз тифл сабаби амали ӯро пурсид.

Тифл гуфт:
— Шоколадро барои он ба оина нишон дода, ба даҳан меандозам, ки он ба назарам дуто намояд.

ФАҚАТ ТУ, ПАДАРҶОН

Рӯзи ҷумъа буд. Пас аз таом, вақте зарфҳои сари миз меистоданд, падар ба фарзандони хурдсолаш рӯ оварда пурсид:
— Хӯб, бигӯед, кадоматон дар ин ҳафта аз ҳама оромтар будед, кадоматон бе иҷозаи модар коре накардед? Кадоматон он чӣ дастур дода шуд, ба иҷро расондед?

Сукуте барқарор шуд. Пас аз чанд лаҳза яке оҳиста гуфт:
— Фақат ту, падарҷон.

УЗРХОҲӢ

Рӯзе Аҳмад ба назди Маҳмуд омаду гуфт:
— Хеле узр мехоҳам, ки мурғи мо имрӯз боғчаи шуморо хароб кард.