ХАЛОС НАМЕХӮРӢ

Писарбачае, ки ҳамроҳи падараш аз саёҳати бешазор омада буд, ба ҷӯрааш гуфт:
– Медонӣ, аз ҳама ҳайвонҳои ваҳшӣ хавфноқтаринаш хирс аст. Аз хирс гурехта, халос намехӯрӣ, зеро аз ту тезтар медавад. Агар ба дарахт бароӣ, ӯ ҳам мебарояд. Дар об аз одам нағзтар шино мекунад.
– Агар пинҳон шавӣ-чӣ? – пурсид ҷӯрааш бо ҳарос.
– Аз ду сар фоида надорад, чунки хирс аз ту пештар пинҳон мешавад.

БИСЁР АФСӮС

Муаллима аз талабае пурсид:
– Падарат дар куҷо кор мекунад?
Талаба гуфт:
– Дар маркази савдо.
– Бисёр хуб. Чӣ кор мекунад?
– Боғбон.
– Бисёр афсӯс.

АНГУРҲОИ ФУРӮШӢ

Муаллим аз талабае пурсид:
– Дар ҳавлиатон кадом навъҳои ангур ҳаст?
– Ангурҳои фурӯшӣ.