«БА ДИЛИ МАРДУМ НАМЕЗАНАД-МӢ?»

Ба нонвой гуфтанд:
— Сабаб чист, ки дирӯз нонатон хом буду имрӯз сӯхтагӣ?
— Барои он ки ҳар рӯз як хел пазем, ба дили хӯрандаҳо мезанад.

ОДАМИ НОЁФТ

— Сардори идораамон одами хеле ноёфт-куя.
— Нағз, гӯед?
— Не, он касро ҳеҷ вақт аз идора кофта намеёбед.

ЧӢ ФАРҚ ДОРАД?

— Сарлавҳаи шеъратон порсол «Кишти тирамоҳӣ» буду имсол «Кишти баҳорӣ» гуфтед?
— Чӣ фарқ дорад? Ҳар дуяш ҳам кишт-ку?

БОЗ МЕОЯД

— Ҳай-ҳай! Аз барои чӣ бо дастуруламалҳои оид ба тайёрии зимистон печкаро метафсонед?
— Ғам нахӯред, худи ҳамин рӯз боз як аробаи дигар меояд.

«МАН БАРИН «АНИФ» НАГӮЯНД-ДИЯ»

Муллои манқае дар мактаби кӯҳна дарс медодааст ва «алиф»-ро «аниф» талаффуз мекардааст. Вай аз талабае пурсидааст:
— Алиф гӯй?
— Аниф, — ҷавоб додааст талаба.