— Хӯш, Мушфиқӣ, чӣ хизмат? — мепурсад хизматгори қозӣ.
— Ман ба ҷаноби қозӣ кори зарур доштам.
— Ҷаноби қозӣ нестанд.
— Куҷо рафтанд?
— Ба бозор.
— Минбаъд ба бозор рафтагӣ шаванд, гӯед, ки би니아шонро ҳамроҳашон гирифта раванд.

ЗАБОНДОН

Аз касе, ки худро забоншинос метарошид, шогирдонаш пурсиданд:
— Наботот чист?
— Наход ҳаминро надонед? — ҷавоб дод вай. — Он чизҳоеро, ки аз набот мепазанд, наботот меноманд.

ИЛОҶИ ВОҚЕА

Шахсе дар рӯзи гарми тобистон пӯстини ғафс пӯшида, ба идорае омад. Қотиба ин ҳолатро дида, ҳайрон шуд ва сабаб пурсид.
— Барои он ки муомилаи сардоратон аз ҷиллан зимистон ҳам хунуктар аст, пӯстини ғафс пӯшида омадам, — гуфт он шахс.

«ЗАНАМ БА САҲРО МЕБАРОЯД»

Аз танбале пурсиданд:
— Чаро ба кори саҳро намебароӣ?
Ӯ ҷавоб дод:
— Ман муҷаррад ҳастам.
— Ин ба кор чӣ дахл дорад?