Огаҳ аз он чӣ, ки буд,
Хуррам аз он чӣ, ки ҳаст,
Бо ғаму шодии ҳастӣ ҳамроз.

ОВОЗХОНИ ШАБГУЗАР

Овозхони шабгузар аз кӯчабоғҳо,
Дар дил чӣ дард дошту дар ҷон чӣ орзу,
Бо осмон чӣ розеву бо шаб чӣ гуфтугӯ,
Донад чӣ кас нишонии он шабнавардро?

Озодае, ки то абад афтод бар замин,
Оё чӣ гуфт лаҳзаи торики вопасин,
Бидруд, ё дуруди умеду набардро?

Ҳамлат чу хӯрд бӯсаи хунину заҳрнок,
Оё шунид посухи буду набудро?
Хайём дар ситораи рӯзу шароби шаб
Оё, ки ёфт рози бузурги вуҷудро
В-он селҳои ҳодисаи гарму сардро?

Омад баҳори хурраму рӯҳи муаттараш,
Дар баргҳои тозаи гулҳо шукуфту рафт.
Шеъри нагуфта дар дили ман мавҷ мезанад,
Ку шоире, ки он чӣ ба дил дошт гуфту рафт,
Афсонаҳои он ҳама шодиву дардро?

НОРАК

Навбаҳор асту навбаҳорон аст,
Офтоб асту гоҳ борон аст,
Дуру наздик ҳар тараф нигарӣ,
Кӯҳсор асту кӯҳсорон аст.

Махмали сабзи дарраҳои хамӯш,
Баъди борон аҷаб дурахшон аст.
Он дарахтони арғувони ҷаҳон,
Рафта боло зи домани кӯҳсор
Бар сари сахраҳо гулафшон аст.

Бингар он ҷо миёни кӯҳсорон,
Банд бар пои обҳо задаанд,
Ҳар кӣ дар банд шуд хурӯшон аст.

Обҳо сар ба санг мекӯбанд,
Мавҷи ваҳшӣ чу бачаи оҳу.
Медавад — мегурезад аз ҳар сӯ,
Роҳи дараву биёбон аст.

Растахезе дар ин макон барпост,
Шуда дарёи нилгун тасхир,
Обу оҳан асири инсон аст.