Тазарв меравад имшаб,
Ба як нишона ду кор,
Маҳви шӯришгар, маблағе саршор,
Барои бандаву саркор,
Чӣ аз ин беҳтар?

Пулис:

Худо ба хайр кунад,
Фавқулода душвор аст.

Маҷидӣ:

Барои мо магар ин кор аввалин бор аст?

Пулис:

Гар иттифоқи баде рух диҳад чӣ бояд кард?

Маҷидӣ:

Ба фол фоли нек бигиред феълан ин чакро,
Қарори қатъии мо баъд, тӯйи меҳмонӣ.

Парасту бо худаш:

Тазарв он ҷост, оё?
Гар набошад сарнавишташ ҳаст,
Ман ҳам меравам имшаб ба меҳмонӣ.

6

Синаи лахтзанон,
Чашмони сурху ҳарзаи мардон:
Дуди сигор.
Бӯйи тунди атру алкул,
Наъраи «ӯ. ке»
Миз пукар.
Ҷастухези роки андирул.
Як чунин манзареро Парасту,
Дид бори нахустин,
Диду хушкаш зад аз буҳт,
Чашмҳо хира бар ӯ,
Ваҳ, аҷаб духтари дилнишинест.
Ин чӣ зебоии ишқофаринест?
Кист ӯ?

Маҷидӣ:

Номзади ман - Парасту,
Бӯсаҳо хӯрд бар дасти духтар,
Марду зан наъраҳо баркашиданд,
Ҷомҳо сар кашиданд.