Футувват — ба аҳд вафо кардан, тарки такаллуф кардан ва он чӣ дар хона ҳаст, барои меҳмон овардан, инсоф додан ва инсоф наситонидан, футувват он аст, ки ҳама касро аз худ беҳтар донӣ ва худро бар ҳеҷ кас бартарӣ надиҳӣ.

Шароити футувватмандӣ ҳафтоду як — чилу як вуҷудӣ ва бисту се авалӣ.

Суфӣ — он аст, ки зоҳиран банда бошад ва ба маъNӣ овод, онҳо се қисманд — муоширон, мутарасман, муҳаққиқон.

Адаб аз нигоҳи Мавлонои Рум —
Адаб тоҷест аз нури илоҳӣ,
Бинеҳ бар сар, бирав ҳар ҷо, ки хоҳӣ.

Мақоми устод дар инкишофи башарӣ аз нигоҳи Ҳусайн Воизи Кошифӣ- Ҳар киро устод набвад, кор бар бунёд нест, Дар раҳи маъNӣ рафиқе беҳтар аз устод нест.

Панди ҳаким дар Ахлоқи Муҳсинӣ —
Панди ҳаким сайқали синаи дил аст,
Мақсади ҳарду олам аз он панд ҳосил аст.

Дар боби адолат —
Адл нурест, к-аз он мулк мунаввар гардад
В- аз насимаш ҳама офоқ муаттар гардад.
Ақл пеш ору муроди дили дарвеш барор,
То туро ҳарчи мурод аст, муяссар гардад.

Ростию ростгорӣ сабаби эминӣ ва растакорист — Ту дар кори худ ростӣ бар ба кор, Ки ҳам раста гардию ҳам растагор.

Адлу инсоф аз нигоҳи Ҳилолӣ —
Адл пеш ору подшоҳӣ кун,
Зулм бигзору ҳарчи хоҳӣ кун.

Ваҳдату якпорчагӣ ва иттифоқию бародарӣ аз нигоҳи Сайндо - Мӯрчагонро чу бувад иттифоқ, Шери жаёнро бидаронанд пӯст.

Нигоҳи Бедил ба каҷҳаtain зиндагии инсон —