Равандҳои асосии системаи ахбории менеҷмент — ғайрифаъолии ахбор, пешгирии ҳодиса, ҳамоҳангсозии фаъолиятҳо.

Навиштаҷоти муҳими менеҷмент — ҳуҷҷатҳои ташкилӣ, маъмурӣ, техникӣ ва нақшаҳою ҳисоботҳои молиявию иқтисодӣ, ҳуҷҷатҳои илмӣ, ҳуҷҷатҳои хаттии роҳбарӣ, маълумотҳо.

Системаи одилии ахборӣ — системаи коркарди равиш, системаи наворатии ҷараёни истеҳсолӣ, системаи асаби электронӣ.

Талаботҳои системаи нави ахборӣ дар менеҷмент — хоҳиши кормандон, фаҳмидани система ва бартарияти он, ҳавасмандии роҳбар ва кормандон.

Коммуникатсия (иртибот) - ҷараёни ахбордиҳӣ аз як объект ба объекти дигарро меноманд.

Мақсади иртибот — таъмини мазмуни ахборе, ки ашёи мубодила қарор мегирад.

Ҷараёни мубодилаи ахбор — равонкунандаи ахбор, маълумот, бахши ахборӣ, қабулкунандаи ахбор.

Шакли иртибот — расмӣ ва ғайрирасмӣ.

Давраҳои раванди коммуникатсионӣ (иртиботӣ) — пайдоиши ақида, собит кардан, додани ахбор, рамзкушой.

Робитаи мутақобил — ҳолатеро меноманд, ки ахбордиҳанда ва ахборгиранда ҷойҳошонро иваз менамоянд.

Мушкилоти коммуникатсионӣ — интиқоли ахбор, қабули ахбор, мазмуни ахбор, мубодилаи ахбори ғайрирасмӣ, алоқаи бесифати баръакс, шунавоии пасти ахбор.

Самаранокии коммуникатсионӣ — дар сурате таъмин мегардад, ки ахбордиҳанда ва ахборгиранда дар ҳама ҳолат ба ақидаи худ устуҳкам бошанд.

Санъати гӯш кардан дар ҷараёни коммуникатсионини менеҷмент — хомӯш бошед, ба сухангӯй рост нигоҳ карда, ба ӯ гӯш кунед, суханро набуред, вазъияти халалрасонро аз байн бардоред, сухангӯйро ҳис кунед, характери худро нишон надиҳед, дар вақти сухан саҳс накунед, пуртоқат бошед, ба сухангӯй баъди пурра баён кардани фикраш савол диҳед.